ด้วยความจำเป็นในการมีสถานที่จัดงานที่ได้มาตรฐานระดับสากล รัฐบาลจึงดำเนินโครงการก่อสร้างศูนย์การประชุมแห่งใหม่นี้ขึ้นบนพื้นที่เดิมของโรงงานยาสูบ ย่านสุขุมวิท และใช้เป็นสถานที่สำคัญในการต้อนรับแขกบ้านแขกเมือง รวมถึงการจัดงานระดับนานาชาติมาอย่างยาวนานกว่า ๓๐ ปี จนเปรียบเสมือน “ห้องรับแขก” ของประเทศ ที่ทำหน้าที่สื่อสารความเป็นไทยสู่สายตาชาวโลก

ศูนย์การประชุมแห่งนี้ได้รับพระราชทานนามตามพระนามาภิไธยของ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติและน้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่าน นอกจากนี้ ยังมีการจัดกิจกรรมเฉลิมพระเกียรติอย่างต่อเนื่อง อาทิ งานวิ่ง “๑๒ สิงหา ฮาล์ฟ มาราธอน” (Run For Mom) ซึ่งเป็นงานวิ่งเพื่อแม่ที่จัดต่อเนื่องยาวนานที่สุดในประเทศไทย

ในปัจจุบัน ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ได้รับการยกระดับให้เป็น “The Ultimate Inspiring World Class Event Platform for All” หรือแพลตฟอร์มการจัดงานอีเวนต์ระดับโลกที่สร้างแรงบันดาลใจให้กับทุกคน โดยทำหน้าที่เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างเมือง ผู้คน และพื้นที่สีเขียวของสวนป่าเบญจกิติ สะท้อนภาพของกรุงเทพมหานครในฐานะมหานครยุคใหม่ ที่ผสานเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมเข้าไว้ด้วยกันอย่างกลมกลืน

ที่มา:

https://dsignsomething.com/2022/09/14/qsncc/

ในการนี้ หม่อมเจ้าหญิงวิภาวดี รังสิต (พระอิสริยยศในขณะนั้น) ได้ทรงบันทึกไว้ในหนังสือเรื่อง ตามเสด็จอเมริกา ความว่า

บริษัทพาราเมาท์นี้ใหญ่โตราวกับเมืองอะไรสักเมืองหนึ่ง กำลังทำภาพยนตร์พร้อมกันหลายเรื่อง เรื่อง “บัญญัติสิบประการ” เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ ฉากยังไม่ได้รื้อ เสด็จพระราชดำเนินผ่านเมืองโรมันทั้งเมืองไป เขาทำใหญ่โตมาก มีตึกรามบ้านช่อง ถนนหนทางกว้างขวาง มองดูราวกับของจริง ใครวิ่งไปชนคงไม่สั่นคลอนเป็นแน่

หลังจากนั้น เขาก็นำเสด็จเข้าไปในโรงถ่าย ซึ่งกำลังทำภาพยนตร์เรื่อง G.I. Blues ของฮัล วอลลิส อยู่ นายวอลลิสป่วยในวันนั้น จึงส่งผู้แทนชื่อนายพอล เนทัน มารับเสด็จแทนตัว นายเนทันเป็นผู้นำพระเอกนางเอก คือ เอลวิส เพรสลีย์ กับ จูเลียต เพราวส์ เข้ามาเฝ้า

ดูเหมือนหญิงได้ยินนายเอลวิสทูลพระเจ้าอยู่หัวว่า “Hello, Your Majesty, Sir” แล้วถวายคำนับตอนจับพระหัตถ์ ท่าทางของเขาเรียบร้อย ขี้อาย ผิดกว่าที่นึก หน้าตาหล่อกว่าในภาพยนตร์ด้วยซ้ำ ตาสีฟ้า หน้าเกลี้ยงเกลา ฟันเรียบ ยิ้มสวย เขาเพิ่งออกจากทหารมาใหม่ ๆ ผมสั้นอย่างหนุ่มอเมริกันธรรมดา ไม่ยาวน่าตกใจอย่างในภาพยนตร์บางเรื่อง

เขาแต่งหน้าสำหรับถ่ายภาพยนตร์ คือทาเป็นสีน้ำตาลคล้ำไปทั้งหน้า แต่อย่างอื่น เช่น ปากหรือคิ้ว ไม่ได้ทา คงปล่อยไว้ตามธรรมชาติ ส่วนจูเลียต เพราวส์นั้นก็เหมือนในภาพยนตร์

ภาพยนตร์เรื่อง G.I. Blues นี้ มีตัวประกอบเป็นเด็กสาวสวย ๆ หลายคน คนหนึ่งเป็นนางรองของเรื่อง ตัวเล็กนิดเดียว หน้าตาน่าเอ็นดู แต่งสีม่วงออกมายืนดูสมเด็จร่วมกับคนอื่น ๆ

เมื่อตัวเอกของเรื่องที่จะถ่ายเข้ามาเฝ้าถวายตัวแล้ว พระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จก็ประทับลง เขาจัดการให้นายเอลวิสมานั่งข้างสมเด็จ และให้จูเลียตนั่งข้างพระเจ้าอยู่หัว แม่จูเลียตนั้นไม่รู้ขนบธรรมเนียมอะไร คงนั่งไขว่ห้างตามสบายของเจ้าหล่อน

ช่างภาพต่าง ๆ ก็ถ่ายรูปถ่ายภาพยนตร์เป็นการใหญ่ แล้วนายเอลวิสกับแม่จูเลียตก็ทูลลาขอตัวลุกขึ้นไปแสดงภาพยนตร์ถวาย นายเอลวิสขึ้นไปบนยกพื้นแล้วเต้นไปเต้นมา ท่ามกลางพลทหารอเมริกันทั้งหลายซึ่งเป็นลูกคู่ ทำปากร้องเพลงแต่ไม่มีเสียง เสียงไพล่ไปดังออกทางอื่น คงจะอัดเสียงล่วงหน้าไว้แล้ว

เนื้อเพลงมีคำว่า “Did you ever…” เพลงคงจะมีชื่อคล้าย ๆ อย่างนั้น มีคนหมู่ใหญ่นั่งดูอยู่เต็มข้างล่าง ทั้งพลทหาร นายทหาร และผู้หญิง แม่จูเลียตดูเหมือนจะโผล่ดูออกมาจากม่านหลังยกพื้น ไม่ได้นั่งเป็นแถวดูอย่างคนอื่น

เขาว่าตอนที่ถ่ายถวายทอดพระเนตรนี้เป็นตอนสุดท้ายของภาพยนตร์เรื่อง G.I. Blues เขาถ่ายซ้ำ ๒ หน นายเอลวิสต้องเต้นไปเต้นมา ร้องเพลงไม่มีเสียงซ้ำ ๒ ครั้ง ระหว่างนั้นเขามีป้ายเขียนว่า “เงียบเสียง” ถ้าพวกเราเกิดไปคุยกันเข้าตอนนั้น คงมีภาษาไทยออกมาในภาพยนตร์เรื่องนี้ตอนจบแน่

ที่มา: หนังสือ ๘๔ พรรษา นางแก้วคู่พระบารมี

ท่านผู้หญิงจรุงจิตต์ ทีขะระ เคยเล่าว่า “ในสมุดบันทึกนั้น ไม่ใช่เพียงการจดชื่อหรือเหตุการณ์เท่านั้น แต่เป็นการบันทึก ภาพของประชาชน ไว้อย่างที่ทรงเห็นจริง ๆ เช่น ผู้หญิงสวมเสื้อสีขาว ผมยาว น้ำตาไหล เพราะกำลังมากราบบังคมทูลเรื่องลูกป่วยหนัก หรือเด็กที่มีร่างกายเขียวจากอาการเจ็บป่วย พระองค์จะทรงจดบันทึกไว้อย่างละเอียดทั้งหมด”

การเสด็จฯ ลงพื้นที่มิใช่เรื่องสบาย เสด็จออกตั้งแต่กลางวัน และเสด็จกลับถึงพระตำหนักในยามค่ำ บางครั้งดึกถึงตีหนึ่งตีสอง ทั้งนี้ก็เพื่อให้ประชาชนที่มารอเข้าเฝ้าฯ ได้เห็นพระองค์ และเพื่อให้แพทย์หลวงได้ดูแลผู้เจ็บไข้

บางครั้งเสด็จฯ ด้วยเฮลิคอปเตอร์ แต่ต้องกลับโดยรถยนต์ เพราะดึกแล้วเฮลิคอปเตอร์บินขึ้นไม่ได้ บางครั้งเฮลิคอปเตอร์ลงจอดปุ๊บ ลูกเห็บตกปั๊บ ยังไม่ทันลงจากเฮลิคอปเตอร์พระที่นั่งด้วยซ้ำ

พระเจ้าอยู่หัวทรงขับรถยนต์พระที่นั่งเอง ไม่รู้หรอกว่าพระองค์จะเสด็จฯ ไปไหน… ตำรวจก็ไม่รู้ ชาวบ้านยังไม่รู้เลยว่าเป็นพระเจ้าแผ่นดิน”

...บันทึกเหล่านั้นจึงไม่ใช่เพียงสมุดจดเรื่องราว แต่คือหลักฐานแห่งพระเมตตา และความตั้งพระราชหฤทัยที่จะเข้าใจความเป็นอยู่ ความทุกข์ และปัญหาของประชาชนอย่างละเอียด เพื่อนำไปสู่การพัฒนาและปรับปรุงประเทศไทยอย่างต่อเนื่องเสมอมา

ที่มา: บทสัมภาษณ์ท่านผู้หญิง จรุงจิตต์ ทีขะระ และ Facebook มูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพฯ

นักดนตรีและนักร้องภายในวงประกอบด้วยข้าราชการ ทหาร และตำรวจในราชสำนัก โดยพระองค์จะทรงฝึกให้ร้องด้วยสำเนียงที่ชัดเจนตามภาษานั้น ๆ คำภาษาไทยต้องออกเสียงให้ถูกต้อง ชัดเจนตามอักขรวิธี

นอกจากนี้ พระองค์ยังโปรดฯ ให้นำทำนองเพลงสากลและเพลงคลาสสิกที่ไพเราะมาใส่เนื้อร้องภาษาไทย เพื่อให้เข้าหูและฟังง่าย รวมถึงทรงคัดเลือกบางตอนจากวรรณคดีที่ทรงโปรด และมักนำมาเล่าพระราชทานอยู่เสมอ ๆ ได้แก่ อิเหนา รามเกียรติ์ และกาพย์แห่บทต่าง ๆ ซึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ของเจ้าฟ้ากุ้ง เพลงเหล่านี้ล้วนเป็นบทเพลงที่หาฟังได้ยาก เนื่องจากจะมีการขับร้องและบรรเลงเฉพาะต่อหน้าพระพักตร์เท่านั้น

ชื่อวงดนตรี “เดอะแฮนด์ซั่ม” ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

ที่มา: หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ ฉบับวันที่ ๑๒ สิงหาคม ๒๕๔๗

“ฉันอยากให้ศูนย์ฯ นี้ เป็นที่พึ่งของผู้หญิง”

สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สละพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์จำนวน ๒ ล้านบาท เพื่อเป็นทุนก่อตั้ง และทรงรับโครงการไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์ พร้อมทั้งพระราชทานนามว่า “ศูนย์สิริกิติ์บรมราชินีนาถ” เมื่อวันที่ ๑๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๘

ศูนย์สิริกิติ์บรมราชินีนาถ เพื่อโรคมะเร็งเต้านม (Queen Sirikit Centre for Breast Cancer) มีวิสัยทัศน์ในการดำเนินงานตามพระราชเสาวนีย์ของสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยผู้ป่วยทุกคนของศูนย์ฯ จะมีพยาบาลที่ปรึกษาเฉพาะคอยให้คำแนะนำและเป็นกำลังใจ ตั้งแต่เริ่มเข้ารับการตรวจ อธิบายขั้นตอนการรักษา ตลอดจนติดตามดูแลในทุกขั้นตอนระหว่างการรักษา นอกจากนี้ ศูนย์ฯ ยังมุ่งมั่นให้บริการแก่ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมในประเทศไทยอย่างต่อเนื่อง โดยมีมาตรฐานเทียบเท่าหรือสูงกว่ามาตรฐานระดับสากล เพื่อให้ผู้ป่วยสามารถเข้าถึงอุปกรณ์ทางการแพทย์และเทคโนโลยีที่ทันสมัยในการตรวจวินิจฉัยและการรักษาโรคมะเร็งเต้านม ทั้งนี้ เพื่อสืบสานพระราชจริยวัตรแห่งพระเมตตา ที่ทรงมุ่งหวังให้ศูนย์ฯ แห่งนี้เป็นที่พึ่งพิงของหญิงไทยในยามเจ็บป่วย

ที่มา: โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

“...ให้พิจารณาหาแนวทางในการดำเนินการจัดตั้งหมู่บ้านในรูปแบบบ้านยามชายแดน ด้านทิศตะวันตกของตัวเมืองแม่ฮ่องสอน เพื่อพัฒนาราษฎรในพื้นที่ให้เข้มแข็ง และมีส่วนร่วมในการรักษาอธิปไตยของชาติอย่างมีระบบ ตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว...”

จากนั้น พระองค์ยังทรงมีพระราชดำริให้กองทัพบกเป็นหน่วยงานหลักในการดำเนินการช่วยเหลือราษฎรชาวไทยภูเขาให้มีที่อยู่อาศัยและที่ทำกิน พร้อมทั้งฝึกและจัดตั้งให้เป็นผู้ดูแลพื้นที่ชายแดน ซึ่งเรียกว่า “หมู่บ้านยามชายแดน” เพื่อสร้างความมั่นคงปลอดภัยให้แก่ประเทศ และให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องดูแลในด้านสาธารณสุข การเกษตร การพัฒนาที่ดิน แหล่งน้ำ การศึกษา การคมนาคม การสื่อสาร และการจัดทำบัตรประจำตัวประชาชน เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตและปลูกฝังสำนึกความเป็นไทย

ทั้งนี้ ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านยามชายแดน จำนวน ๕ แห่ง ดังนี้

๑. หมู่บ้านราษฎรชาวไทยภูเขา บ้านมะโอะโค๊ะ อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก

๒. หมู่บ้านราษฎรชาวไทยภูเขา บ้านปางคอง อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน

๓. หมู่บ้านราษฎรชาวไทยภูเขา บ้านแม่ส่วยอู อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน

๔. หมู่บ้านราษฎรชาวไทยภูเขา บ้านดอยผักกูด จังหวัดแม่ฮ่องสอน

๕. หมู่บ้านราษฎรชาวไทยภูเขา บ้านอาโจ้ จังหวัดแม่ฮ่องสอน

ราษฎรชาวไทยภูเขาจากหมู่บ้านเหล่านี้ได้มีส่วนช่วยเหลือทางราชการในด้านการให้ข้อมูลด้านความมั่นคงของชาติ ตลอดจนการดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในลักษณะที่คนสามารถอยู่ร่วมกับป่าได้อย่างยั่งยืน

ที่มา: หนังสือสมเด็จพระบรมราชินีนาถกับงานสิทธิมนุษยชน

• เพศผู้

“คุณติโต” เป็นแมวทรงเลี้ยงที่สมเด็จย่า (สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี) ทรงเลี้ยงคู่กับ “คุณติต้า” เพศเมีย เมื่อครั้งประทับอยู่ ณ ตำหนักเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประมาณปี พ.ศ. ๒๔๘๗ มีสีน้ำตาลเข้ม โดยหูและส่วนปลายของร่างกายมีสีเข้มกว่าลำตัว อกสีอ่อน ดวงตาสีฟ้า เป็นแมวที่ชอบการท่องเที่ยว มักแอบออกไปเที่ยวด้านนอกพระตำหนัก และไม่สามารถกลับเข้าพระตำหนักได้อยู่เสมอ อีกทั้งยังช่างครวญคราง คล้ายจะพูดได้เป็นอย่างยิ่ง

ชื่อ “คุณติโต” นั้น มาจากการที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร

มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงประทับใจในประธานาธิบดี โยซิป โบรซ (Josip Broz) แห่งประเทศยูโกสลาเวีย ซึ่งใช้นามแฝงว่า “ติโต” จากความกล้าหาญและการเป็นนักต่อสู้เพื่อชาติ ทั้งนี้ พระองค์ยังทรงพระราชนิพนธ์แปลเรื่อง “Tito” อันเป็นชีวประวัติของ โยซิป บรอซ ตีโต เป็นพระราชนิพนธ์เรื่อง “นายอินทร์ผู้ปิดทองหลังพระ” อีกด้วย

ที่มา: Thailand AEC CATs Import Export

• เพศเมีย

• เกิดเมื่อวันที่ ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๐

• ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๒ ด้วยโรคมะเร็ง ณ โรงพยาบาลสัตว์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน

• รวมอายุ ๑๒ ปี

ที่มา: princesslovepet.official

• เพศผู้

• เกิดเมื่อวันที่ ๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑

• ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ ๑๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๘

ด้วยภาวะระบบไหลเวียนโลหิตล้มเหลว

• รวมอายุ ๑๖ ปี ๙ เดือน ๒ วัน

ครั้งหนึ่ง สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้พระราชทานเกร็ดเรื่องราวของ “คุณหมีขาว” ซึ่งสร้างรอยยิ้มและความประทับใจแก่ผู้เข้าร่วมพิธีเปิดงานนิทรรศการภาพถ่ายฝีพระหัตถ์ ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ประจำปี ๒๕๖๑ ชื่อว่า “สวัสดีปีจอหมา มาคอยท่าปีกุนหมู” หรือ “Hello Puppy, Greetings Piggy” เมื่อวันที่ ๑๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ ณ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร ความว่า

“พอไปเฝ้าสมเด็จก็ต้องเจอเขาก่อน และเขาก็ต้อนรับอย่างดี มีบางทีไปเฝ้าก็พาเข้าไปด้วย และพอเข้าไปก็ไปอยู่ใต้ตู้และหลับไป พอทูลลาออกมาก็ไม่ได้เรียกเขาออกมา เห็นสมเด็จเล่าว่าเขาก็โมโหมากว่าเอามาทิ้ง ตื่นมาก็หาวุ่นเลยและเขารู้สึกว่าเขาไม่พอใจ แต่ก่อนนี้เห็นเขาใส่รองเท้าเดินแต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเห็นแล้ว”

พรรณไม้ทรงปลูกในสวนพฤกษศาสตร์แห่งนี้ มีจำนวน ๓ ชนิดที่สะท้อนทั้งคุณค่าทางธรรมชาติและความหมายอันเป็นมงคล ได้แก่ ไทรย้อยใบพิกุล ต้นตาว และเอื้องแซะหลวง

#ไทรย้อยใบพิกุล หรือ #ไทรย้อยใบแหลม ทรงปลูกเมื่อวันที่ ๑๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๙ เพื่อเป็นที่ระลึกในคราวทรงประกอบพิธีเปิดป้ายสวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์

ตามความเชื่อไทยโบราณ ต้นไทรเป็นสัญลักษณ์แห่งความร่มเย็นและความเป็นสิริมงคล ต้นไทรย้อยใบพิกุลทรงปลูกนี้ ตั้งอยู่บริเวณกลางสวนพฤกษศาสตร์ฯ แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงา เป็นสัญลักษณ์แห่งความทรงจำคู่สวนพฤกษศาสตร์ฯ มากว่า ๒๙ ปี และเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจของเจ้าหน้าที่ทุกคนให้หวนคำนึงถึงพันธกิจของสวนพฤกษศาสตร์นับแต่วันเปิดทำการ

พรรณไม้ทรงปลูกอีกชนิดหนึ่งคือ #ต้นตาว หรือ #ต้นต๋าว ตามภาษาพื้นถิ่นภาคเหนือ ภายในเรือนกระจกป่าดิบชื้น

ตาวเป็นพืชที่มีประโยชน์หลากหลาย สามารถใช้ได้เกือบทุกส่วน โดยเฉพาะผลตาวซึ่งนำมาแปรรูปเป็นลูกชิด องค์ความรู้ด้านการเพาะเลี้ยงและขยายพันธุ์ต้นตาวจึงมีความสำคัญต่อการอนุรักษ์พืชพื้นถิ่นที่มีแนวโน้มลดจำนวนลง

ต้นตาวเป็นพืชที่ออกดอกและติดผลเพียงครั้งเดียวตลอดช่วงชีวิต ต้นตาวที่ปรากฏในปัจจุบันเติบโตจากเมล็ดพันธุ์ของต้นตาวที่สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงทรงปลูกไว้เมื่อวันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕ สะท้อนพระราชปณิธานรักษ์ธรรมชาติ ที่ต้องการให้สืบสานและรักษาต้นตาวจากรุ่นสู่รุ่น

พรรณไม้ทรงปลูกชนิดที่สามคือ #เอื้องแซะหลวง กล้วยไม้ป่าหายากทรงปลูกเมื่อวันที่ ๓๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๔

เอื้องแซะหลวงเป็นกล้วยไม้อิงอาศัย โดยเกาะอยู่บนต้นไม้ในพื้นที่สูง มีความต้องการสภาพแวดล้อมเฉพาะ ทั้งอุณหภูมิและระดับความสูงจากระดับทะเล

ปัจจุบัน ต้นเอื้องแซะหลวงทรงปลูกได้รับการอนุรักษ์ในพื้นที่เหมาะสมตามธรรมชาติ และสวนพฤกษศาสตร์ได้ดูแลการเพาะเลี้ยงและขยายพันธุ์กล้วยไม้ชนิดนี้จากต้นเอื้องแซะหลวงในห้องปฏิบัติการ เพื่อการศึกษา อนุรักษ์ และป้องกันการสูญพันธุ์ของพรรณไม้ชนิดนี้ ต่อยอดพระราชปณิธานด้วยการแสวงหาแนวทางอนุรักษ์ไม้หายาก ไม่ให้สูญพันธุ์ เพื่อความดำรงอยู่ของความหลากหลายทางชีวภาพในป่าไม้เมืองไทยสืบต่อไป

พรรณไม้ทรงปลูกทั้ง ๓ ชนิด แม้จะแตกต่างกันทั้งลักษณะและถิ่นอาศัย แต่ล้วนสะท้อนพระราชปณิธานด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพของไทยอย่างชัดเจน การดูแลรักษา ศึกษา และขยายพันธุ์ พรรณไม้เหล่านี้ จึงมิได้เป็นเพียงการอนุรักษ์พืช หากเป็นการสืบสานแนวคิดและพระราชดำริที่ทรงวางรากฐานไว้ เพื่อให้ทรัพยากรธรรมชาติของไทยคงอยู่อย่างยั่งยืน และส่งต่อถึงอนุชน งอกงามผ่านรุ่นแล้วรุ่นเล่าไปอีกนานแสนนาน

ที่มา: NBT North