“เบื้องหลังทุกพระกรณียกิจของพระราชธิดา มีหัวใจของผู้เป็นแม่ที่เฝ้าห่วงใยอยู่เสมอ…” สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระราชทานสัมภาษณ์แก่กลุ่มนักข่าวหญิง เมื่อปี พ.ศ. 2523 โดยทรงเล่าถึงความห่วงใยที่มีต่อพระราชธิดาพระองค์เล็ก สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี (พระอิสริยยศในขณะนั้น) ว่า แพทย์แจ้งว่าพระปัปผาสะของเจ้าฟ้าจุฬาภรณฯ มีสมรรถภาพการทำงานเพียงประมาณร้อยละ 65 จึงทรงเหน็ดเหนื่อยได้ง่าย และทรงเป็นห่วงพระพลานามัยของพระราชธิดาอยู่เสมอ พระองค์มีพระราชดำรัสถึงพระราชธิดาพระองค์เล็กไว้ว่า “หากไม่ทรงประชวรจริง ๆ ก็จะไม่ยอมหยุดทรงงาน ไม่ว่าพื้นที่นั้นจะยากลำบากหรือมีอันตรายเพียงใด ก็จะตามเสด็จไปปฏิบัติพระกรณียกิจด้วยเสมอ” และเมื่อทรงทราบจากคณะแพทย์ชาวต่างประเทศว่า พระปัปผาสะของพระราชธิดาพระองค์เล็กไม่แข็งแรง จึงทรงมีพระราชดำริให้เสด็จไปศึกษาต่อ ณ ต่างประเทศ โดยทรงใช้เหตุผลด้านการศึกษาเป็นข้ออ้าง เพื่อให้พระองค์ได้มีโอกาสพักฟื้นพระพลานามัยควบคู่ไปด้วย แต่แม้กระนั้น พระองค์ก็ยังไม่ทรงยินยอมโดยง่าย เพราะทรงห่วงพระภารกิจเหนือสิ่งอื่นใด แต่สิ่งที่ทำให้ผู้เป็นแม่ทรงทั้งห่วงและภูมิพระทัย คือ แม้พระพลานามัยจะไม่สมบูรณ์ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ฯ ก็ไม่เคยทรงย่อท้อต่อพระภารกิจ หากยังเสด็จไปทรงปฏิบัติพระกรณียกิจเพื่อประโยชน์สุขของประชาชนอย่างต่อเนื่อง และทุกพระภารกิจ มีสายพระเนตรของผู้เป็นแม่ที่เฝ้าห่วงใยลูกอยู่เสมอ ความรักของแม่ ไม่ได้มีเพียงการปกป้อง แต่คือการเฝ้ามองลูกทำหน้าที่เพื่อผู้อื่น แม้จะรู้ว่าลูกต้องเหน็ดเหนื่อยกว่าคนทั่วไป